De reden van deze terugkeer ondanks de vele ellenden die we hadden meegemaakt in de periode 2003 t/m begin 2005 en die we hebben omschreven in de catecorie ons verhaal was dat we ons absoluut niet meer thuis voelden in Nederland.

Zoals We hebben omschreven hadden bijna niets meer geen spullen en bijna geen geld, en geen huis en werden nergens geholpen en we volden ons totaal niet thuis meer in Nederland.

Via een Kennis op Kreta zijn we in april 2008 teruggekeerd en hebben een eenvoudige maar leuke vrijstaande woning midden in de olijfgaarden betrokken net buiten het vakantiedorp Analipsi en in het centrum hebben we een kleine shop geopend met zelfgemaakte accesoires enz.
——————————- Ons huisje met voortuin in 2008 ——————————–

Na de feestelijk opening in Mei 2008 begon het shopje redelijk te lopen en begonnen we langzaam wwer een eenvoudig en rustig bestaan op te bouwen op ons geliefde eiland Kreta.



Eind Oktober begon de winterperiode, we hebben toen nog het bedrukken van allerhanden spulletjes in de shop geintroduceert zals speelgoed, t-shirts klokken enznez. en in de winter 2009 2010 zijn we drie dsgen per week open geweest en hebben diverse markten en bezaars met onze spulletjes bezocht met zeer teleurstellende resultaten.

Het jaar 2008 is a post from Kreta_Back to basic.

We zijn elkaar eerst uit het oog verloren maar via dit weblog elkaar weer tegen gekomen en hebben de banden via de msn gesprekken weer aangehaald en langzaam is hier vanuit het idee geboren om terug te keren naat Kreta.

De meeste mensen in onze omgeving, maar dat zullen ook diverse vaste lezers van dit weblog vragen zich af waarom! en de meeste in onzeomgeving geven aan dat wij grote risico’s nemen.

Wij zullen dat eens proberen uit te leggen waarom we dit weer gaan doen.

Natuurlijk nemen wij risico’s en ja we hebben ons in bijna drie jaar weer goed opgewerkt in Nederland en verdienen we weer een verdomd leuk salaris en hebben we een prachtige grote woning, twee auto’s en noem maar op.

Maar beste familie, vrienden en overige lezers wat we niet hebben is het gevoel dat we gelukkig zijn in Nederland, ondanks onze ellende die we hebben meegemaakt op Kreta in de bijna drie jaar dat we er hebben gewoond hebben wij geproefd hoe het leven kan zijn en vanaf de eerste dag zijn we bezig geweest met een eventuele terugkeer.

Daar komt bij dat de maatschappij in Nederland zo hard aan het veranderen is dat wij ons er niet meer thuis voelen, hij verhard de tolerantie is ver te zoeken en iets voor elkaar over hebben bestaat bijna niet meer.

Natuurlijk is het op Krtea niet allemaal roze geur en maneschijn en natuurlijk romantiseren wij het niet allemaal en ja wij moeten ondanks dat we achter in de vijftig zijn weer erg veel dagen per week gaan werken maar beste lezers wij doen het graag zeker weten.

En als we dan laat in de avond vanuit onze shop thuis komen en voor ons huisje een glasje wijn drinken:

  Dan weten wij 1 ding zeker voor het geld zullen we erg hard moeten werken maar we zijn veel gelukkiger.

We gaan zeker hier ons verhaal verder vertellen.

Begin van de terugkeer is a post from Kreta_Back to basic.

Wij zijn Ans en Kees Heger woonachtend in wijk bij duurstede provincie Utrecht.

Wij zijn dit weblog gestart om een plek te crexebren om ons verhaal te vertellen en misschien daardoor iemand te kunnen behoeden om dezelfde fouten te maken als dat wij gedaan hebben bij het verwezenlijke van een droom namelijk deze wonen en werken Op kreta, dit verhaal staat in verschillende afleveringen in de rubriek :       Verhaal Ans & Kees

Daarnaast hebben wij het idee dat er misschien ruimte moet zijn om toch ook een kritische noot te kunnen schrijven over Kreta, wij zijn enorme Kretofielen maar ons ook bewust dat het zeker geen paradijs op aarde is.

Op de diverse andere websites lijkt het daar wel op en als je op deze sites een kritisch geluid laat horen dan word er gelijk op ingehakt en lijkt het gelijk of je een misdadiger bent. vandaar dat u op deze site ondanks onze liefde voor dit eiland ook stukjes tegen komt die misschien wat hard en cru overkomen, maar wij denken dat wij hiermee een bijdrage te leveren aan een kompleet beeld.

Indien u de behoefte heeft om te reageren op de stukjes of om u zelf als gastschrijver aan te melden laat het ons weten.

Wij hopen vooral met onze stukjes over het wonen en werken op Kreta mensen een idee te geven wat er kan gebeuren als je fouten maakt zoals wij hebben gedaan. Groetjes Ans en Kees

Onze terugkeer op Kreta in 2008 is a post from Kreta_Back to basic.

Na het debacle in Malia waren Ans en Kees dagen lang van de kaart

en wisten eigenlijk niet goed wat ze moesten doen, als ze terug zouden gaan naar Nederland dan waren ze zeker hun geld wat de verkopers nog van hun hadden kwijt en ze wilden helemaal niet terug dus dat was geen optie.

Tijdens xe9xe9n van de gesprekken die ze samen hadden kwam de adviseur met zijn vrouw aanwippen volgens hun zomaar en ze nodigden Ans en Kees uit om iets te gaan eten bij een zeer goede vriend van hun in Gournes.

Het was een Amerikaan die getrouwd was met Griekse en samen runde ze een restaurant/bar in gournes aan de Old Road naar Heraklion.

Het was laatse week januari erg slecht weer en aarde donker in die hoek en bij binnenkomst  keken ze verast op aan de bar zat een mannetje/vrouwtje of 10 en er zaten 5 mensen te eten.

Het waren Nederlanders, Engelsen Grieken en Belgen en dat voor eind Januari.

Ze werden zeer hartelijk begroet door het Echtpaar en het geheel zag er zeer knus en gezellig uit. En na een redelijk goede maaltijd en diverse gesprekjes gingen Ze weer huiswaarts in Malia en ineens vroeg de adviseur is dit niets voor je Kees, hij word binnenkost 60 jaar en wil graag stoppen met het geheel en de prijs is gelijk aan dat geheel in Malia.

Vooral Kees was er gecharmeerd van en samen met Ans zou hij er overnadenken en twee dagen later deelde hij de adviseur mede dat ze wel interesse hadden ze wilde alles rustig gaan bekijken.

zo gezegt zo gedaan en twee dagen later gingen ze samen met hem kijken bij aankomst zat de tent weer redelijk vol leuk gedempt licht lekkere oude muziek op en de keuken was dicht die avond, (later zouden ze begrijpen waarom) volgens de eigenaar was dit omdat hij niet elke avond meer wilde koken was te veel voor hem maar de 10 a 15 mensen in de bar brachten toch leuk geld in het laatje vertelde hij en dat in de winterperiode.

hij maakte met de adviseur de afspraak dat er een Indonesische avond georganiseerd zou worden waar hij samen met de adviseur zou koken omdat deze kok was en ooit in Ierapetra een chinees/Indonesisch had gehad. Binnen een week hadden ruim 45 mensen ingetekend begin Februari zou het plaats vinden.

Kees en Ans hadden ondertussen de zaak bekeken en vooral de keuken blonk aan de buiten  geweldig, het meubilair in het restaurant waar vrij oud. Ze gaven hun akkoord nadat was gebleken dat hier wel alle papieren in orde waren en er een gesprek met de verhuurder was geweest.  ook was er de belofte van de adviseur hun kleindochter die ondertussen ook op Kreta was  op te gaan leiden als kok en dus voor een redelijk bedrag 6 maanden zou komen werken terwijl zijn vrouw hun Griekse bedrijf zou runnen. De afhandeling zou allemaal in combinatie plaats vinden met de speciale avond, eerst zou de overdracht plaats vinden en enkele dagen later deze avond er waren ondertussen bijna 50 aanmeldingen en het zou de laatse avond voor de eigenaren zijn. ook hadden de eigenaren toebeloofd dat ze Ans en Kees zouden begeleiden om alle papieren zoals gezondheidsboekje verblijfsvergunning enz enz  in orde te maken.

De overdracht en de betaling had plaats gevonden en toen begon ook hier om een of andere de ellende de adviseur en de oude eigenaar kregen (waarschijnlijk gespeeld) een enorme ruzie en daarom heeft Kees belangeloos geholpen om de Chinese avond tot een succes te maken en hadden de oude eigenaren een laatste omzet van ruim 1500 eurotjes die avond, de adviseur was reeds om 11 uur s,avonds verdwenen.

Het was een diepe droefenis zo bleek later, de adviseur wilde in principe niet meer mee helpen en de eigenaar die ondertussen zijn geld had begon ook vreemd te doen tegen Ans en Kees en wilde achteraf een heleboel dingen niet achterlaten.

Na een laatste afscheidsavond die wederom enorm druk was en waar de eigenaar notabene iedereen voor zij consumpties liet betalen begon het allemaal voor Ans en Kees.

Mensen wat een ellende begon er toen het bleek vreselijk smerig te zijn nu ze goed gingen kijken zeker de keuken waas een diepe droefenis toen ze een kastje wegschoven kropen er minimaal 10 kakkerlakken weg Ans liep gillend naar buiten. De adviseur erbij gehaald en de vorige eigenaar maar die wilde samen niet praten en vooral de vorige eigenaar vond het overdreven en ze moesten ophouden met zeuren in elke Griekse keuken was wel een kakkerlak te vinden toen Kees vroeg of dat er ook tientallen achter een kastje zouden zijn liep hij woedend naar buiten.

Ondanks alles hielden ze de moed erin maar ze besloten wel om drie weken te sluiten en de zaak grondig schoon te maken. Ondertussen hadden de vorige eigenaren medegedeeld dat ze geen tijd meer hadden om Ans en Kees te helpen ze moesten maar iemand ander zoeken.

zo gezegd zo gedaan maar toen ze begonnen kwam er geen eind aan de hele keuken was een verschrikkelijke smeerbende de kookplaten, de gril de friteuse mensen noem maar op alles was aan de buitenkant goed om te zien maar binnen volledig weggerot en vooral de kook en grilapparatuur was levensgevaarlijk. ook het was gedeelte was erbarmelijk en toen besloot kees om de zaak volledig plat te gooien en te vernieuwen hij was ervan overtuigd dat het geheel gezien het aantal mensen wat hij in de winter al had gezien zou gaan lopen, ook de buurman een appartementencomplex had een 22 appartementen voor 3 a 4 personen en een contract met een Engelse touroperator Golden Sun dus dat zat wel goed dacht hij.

Al met Al slonk hun kapitaal zienderogen maar de zaak werd wel van binnen volledig vernieuwd en zeker de kompleet vernieuwde keuken en toiletten waren een plaatje geworden, maar mensen wat een smeerbende kwam er tijdens die verbouwing aan het licht, zelfs de Grieken liepen regelmatig walgend naar buiten. Zeker toen het kook en wasgedeelte gesloopt werd en er op 1 middag schrik niet ruim 50 kakkerlakken tevoorschijn en dood getrapt werden hoe was het mogelijk dat hier mensen gekookt hadden vreselijk.

De adviseur was ondertussen weer volledig in zijn nopjes had zogenaamd vrede gesloten met de vorige eigenaar en hielp Ans en Kees trouw van hun eurotjes af.

Maar goed Derde week Maart 2003 zou de zaak open gaan en de adviseur had de menukaart samengesteld en zou in een week tijd alles in orde gaan maken.

Ans en Kees hadden hem de volledige verantwoording over de keuken en de presentatie gegeven en gingen ervan uit dat gezien zijn ervaring hij wel zou weten wat goed en nodig was, wel remde nu vooral Kees de uitgave af omdat het einde inzicht kwam en er nu toch ook geld in het laatje moest gaan komen anders kwamen ze in de problemen financieel gezien.

Voor de opening werd een presentatie gemaakt van het menu en geweldig groot buffet gemaakt en daar was dan eindelijk de grote dag.

Mensen het is een verschrikking geworden, Er is bijna niemand gekomen en degene die kwamen waren mensen die Ans en Kees zelf ontmoet hadden  en de eigenaar van het pand, van de vele oude gasten kwam bijna niemand, en degene die kwamen bleven 10 minuten.

Later bleek ook waarom, de oude eigenaren hadden hun werk goed gedaan ze hadden de potentixeble klanten zo bewerkt dat er binnen enkele dagen een golf van lulverhalen over Ans en Kees de ronde deden en hij driftig bezig was om iedereen ervan te overtuigen om naar een bevriende bar/restaurant in Kokkini Hani te gaan. Het was zo erg dat zelfs de mensen die weken lang geld hadden verdiend aan hun ze niet meer aankeken als ze, ze tegenkwamen.

En Eigenlijk vanaf de opening af hebben Ans en Kees nauwelijks omzet gehad terwijl hun kapitaal zienderogen verminderde.

Waarschijnlijk zag de adviseur er ook geen brood meer in en had hij waarschijnlijk wederom zijn eurotjes binnen (uiteraard ontkend hij dat), hij begon vreselijk tegen hun kleindochter te katten en te zeuren terwijl ze erg goede vorderingen maakte hij haar nota bene voor alles uit wat maar mogelijk was terwijl haar ouders over waren uit Nederland en vreselijk begon uit te schelden zo erg dat ze huilend wegliep.

op dat moment was voor Kees de maat vol en heeft hij hem de deur uitgeschopt, en hem medegedeeld dat hij beter uit zijn buurt kon blijven voordat er ongelukken zouden gebeuren.

Vanaf dat moment begon de ellende pas goed, geen kok, een kompleet nieuw restaurant/bar vreselijk veel voorraad door iedereen in de omgeving met de nek aangekeken en geen klanten, ze waren drie maanden na het begin van hun avontuur al bijna al hun centjes kwijt en de wanhoop nabij, maar ze hebben samen gevochten voor hun lijfsbehoud.

Volgende week hiervan hun verslag over het naderende einde ze wisten dat alle twee maar hebben het toch tot begin 2005 volgehouden.

Een Kretaliefhebber

Wat nu is a post from Kreta_Back to basic.

Nadat Ans en Kees hun huis hadden verkocht in Tollebeek en de inboedel die meeging naar Kreta was opgeslagen bij hun dochter zijn ze eind 2002 voor de laatste 4 weken ingetrokken bij de moeder van Ans.

In die periode hoorden ze angstvallig weinig van de verkopers maar ze hadden er het volste vertrouwen erin dat alles goed kwam.

Begin Januari 2003 een afscheidsfeest met de familie gehad en op 6 Januari eindelijk het was zover het definitieve vertrek, de inboedel was al onderweg en zou 8 a 9 Januari aankomen.

toen ze aankwamen had de contactpersoon een auto geregeld en konden ze op eigen gelegenheid richting Malia alwaar als het goed zou zijn een splinternieuw appartement gereed zou zijn net buiten malia aan de weg naar Hersonisos, het bevreemde hun wel dat de verkopers niet op het vliegveld waren maar ze op zouden hun wel opwachten in Malia.

Aldaar aangekomen stonden ze inderdaad te wachten en ze vertelde Ans en Kees dat het appartement niet klaar was en dat ze via de moeder van de eigenaar woonruimte hadden geregeld, ze werden daar letterlijk gedropt en waren zeer snel verdwenen met de mededeling komen jullie eerst maar op orde dan praten we verder we horen het wel wanneer jullie spullen komen dan helpen we een handje.

Het gaat te ver (het word een te lang verhaal) om het verhaal wat Ans en Kees hebben verteld hier letterlijk op te schrijven, ik zal proberen om een leesbare samenvatting van de eerste drie weken te geven.

In de eerste week waren er diverse mensen erg druk om het appartement in orde te maken, gelukkig vlotte dat redelijk en waren de mensen erg behulpzaam en na drie dagen stond de auto met hun spulletjes voor de deur, Kees had de verkopers gebeld maar die namen niet op dus dan maar hard werken zelf de auto gelost en samen met Ans in een halve dag alles naar binnen gebracht en ja hoor aan het eind van die dag kwamen de verkopers aanrijden, gut jullie zijn al klaar we zagen net dat jullie gebeld hadden en zijn direct gekomen, dit duide al op een houding die zelfs Kees niet meer tolereerde en ook hij werd steeds benauwder zeker omdat elke vraag over wanneer er nu een afspraak was om het restaurant en de vergunningen op zijn naam te krijgen werden ontweken.

In de tweede week werd het steeds duidelijker dat er grote problemen waren en samen met de adviseur werd er een plan opgesteld als het dan allemaal wel fout zou lopen.

Eindelijk was er dan een afspraak met de advocaat de eigenaar van het geheel en de verkopers in Heraklion maar bij aankomst was alleen de advocaat er met de leuke mededeling dat de eigenaar van het geheel de eerste jaren geen vergunning kreeg van de gemeente en dat de verkoop aan Kees zou inhouden dat als kees zijn persoonlijke vergunningen in orde wilde gaan maken hij dit niet voor elkaar zou krijgen en dat hij illegaal zou zijn.

Ik zal jullie besparen hoe de reactie van kees is geweest en de  adviseur deelde mede dat hij wel een idee zou uitwerken om de eerste jaren de zaak van de huidige eigenaren te huren, Kees begon voor het eerst aan te geven dat als het niet snel tot een bevredigend einde zou komen hij zijn geld terug wilde, de verkoper gaf direct aan dat hij dat niet van plan was omdat hij vond dat hij geen schuld had.

Na een week van veel praten, voorstellen uitwerken maar ook van een steeds vreemdere en onbeschofte houding van de verkopers die arrogant bleven volhouden dat ze niet schuldig waren was de druppel die de emmer deed overlopen de volgende.

Kees had samen met de adviseur die hij steeds minder begon te vertrouwen omdat die ook steeds meer geld wilde zien een laatste voorstel uitgewerkt en besproken met de verkoper en hem 24 uur de tijd gegeven om te reageren, het voorstel was de helft van de koopsom terugstorten en voor de andere helft zouden Kees en Ans de zaak enige jaren gaan huren en op naam van de verkoper draaien, de verkoper moest dan in die periode er voor gaan zorgen samen met de eigenaar dat Kees alsnog een vergunning zou krijgen.

Als de verkoper er alsnog voor gezorgt had dat er een vergunning door kees verkregen zou worden dan werd de betaalde huur van de koopsom afgetrokken, was het niet het geval dan was Kees zijn geld kwijt en kon hij stoppen met huren. dus deze overeenkomst was eigenlijk alleen ten gunste van de verkoper, fijne adviseur toch.

Omdat de verkoper totaal niet reageerde belde hij de adviseur en de verkoper op met de mededeling dat ze samen moesten komen eenmaal aanwezig gaf hij aan dat gezien de foutieve informatie en de stelling van de gemeente dat er voorlopig en zeer waarschijnlijk nooit een jorecavergunning op het pand zou komen hij het recht had de koopovereenkomst te ontbinden en zijn geld terug wilde.

Dit besluit werd hem ingegeven mede gezien de vreselijk arrogante houding van de vriendin van de verkoper, die kwam steeds meer op de voorgrond.

De verkoper en zijn vriendin deelde doodleuk mee dat ze er niet over peinsde om het geld terug te geven, maar na diverse dreigementen van de politie enz enz gaven zij toe maar vertelden dat ze de aanbetaling van 7000 euro zelf zouden houden en dat ze van de overige 63000 nog maar 50000 euro over hadden.

Na van de schrik bekomen te zijn en nadat het bleek dat de documenten die ondertekend waren niet rechtsgeldig waren in Griekenland (bedankt mijnheer de adviseur) is er een plan opgesteld dat ze 50000 euro zouden storten op de bank in Kreta en dat ze een schuldbekentenis voor de overige 13000 euro zouden tekenen en die in maandelijkse termijnen terug zouden betalen.

Ans en Kees waren toen al geestelijk behoorlijk kapot, en vooral Ans gaf aan dat ze ook met de adviseur moesten breken ze geloofde hem niet meer en ze begon steeds meer de overtuiging te krijgen dat hij onder 1 hoedje met de verkopers speelde.

Kees wilde nog niet zovergaan maar al bij al had dit verhaal toch rond de 20000 euro gekost, die waren dus eigenlijk met de sneeuw voor de zon verdwenen.

En mensen Kees en Ans geven aan Malia is net een Nederlands dorp, binnen 24 uur hadden twee ondernemers zich gemeld bij hen om hun zaak te verkopen, dat waren de eigenaar van twee zaken had xe9xe9n aan de boulevard een grote snackbar en xe9xe9n in het oude malia een taverne en de eigenaar van de muziekbar , verder zocht nog iemand kontakt om over alles te praten uiteraard heeft Kees daar op dat moment niet op gereageerd of de uitnodiging om te praten at te slaan wijs was is achteraf gezien misschien niet wijs geweest maar gedane zaken nemen keen keer.

Moraal van deze episode is doe geen zaken met je hart en vertrouw eigenlijk niemand die je niet kent in den vreemde de meeste zijn op je geld uit en als het op is kotsen ze je uit.

Oja Mijnheer de webmaster van de prikpagina die hier bijna iedereen voor leugenaar uitmaakt en vind dat er mensen en bedrijven beschadigd worden door dit verhaal Ans en Kees hebben schuldbekentenissen van de verkopers enz enz ook nog getekend dus bewijzen zijn er hoor.

tot zover deze periode , Ans en Kees waren er goed ziek van en op dat moment al leuk wat geld kwijt, maar ze hadden alle schepen achter zich verbrand dus hadden op dat geen keus ze moesten wel verder, volgende week de volgende fase.

Groetjes van een Kretaliefhebber.

Het vertrek is a post from Kreta_Back to basic.

en het hem snel duidelijk werd dat hij zeer waarschijnlijk slecht aan het werk zou komen begon zijn zoektocht op het internet of er in Griekenland en met name Kreta iets over te nemen zou zijn

Al snel kwam hij via een link op de kreta.startpagina.nl terecht bij een Nederlandse makelaar uit Sisi net voorbij Malia en deze had op zijn site diverse ondernemeingen te koop staan waaronder het restaurant genaamd Seasons in Malia en wat later zijn eigendom bleek te zijn The Jolly Roger een muziekbar in Sissi.

Na divers E-mailcontact met zowel de makelaar als de eigenaar van Seasons en een aantal telefoongesprekken nam hij de beslissing om samen met zijn vrouw een week naar Kreta te gaan om een en ander te gaan bekijken en eventueel een voorlopig kontrakt op te stellen.

Ondertussen had Kees een oproep geplaatst op diverse sites om wat meer informatie en eventueel hulp en binnen een dag melde een andere Nederlander zich woonachtend in Ierapetra en deze bood zijn hulp aan in de bemiddeling enz enz.

Tijdens dit gesprek kwam de naam van het restaurant wat hij wilde kopen ter sprake en de man gaf aan dat hij toevallig deze mensen goed kende en hij graag wilde bemiddelen kosteloos zoals hij aangaf.

Hier maakte kees zoals vooral Ans aangeeft zijn eerste grote fout dit was wel erg toevallig maar hij zag er totaal geen kwaad in en hij was blij dat hij iemand had gevonden die hun wilde helpen.

Eind oktober 2002 werd de trip gedaan naar Kreta en tijdens de eerste ontmoeting waren ze eigenlijk al verkocht erg leuke plek direct aan de haven in aanbouw vlak bij een groot zandstrand en tijdens de gesprekken ook in het bijzijn van de Nederlander uit Ierapetra maakte kees zijn tweede grote fout.

De eigenaar van Seasons kraakte de muziekbar zo vreselijk af terwijl hij beweerde dat het xe9xe9n van zijn vrienden was en hij drong er zo vreselijk op aan dat er een voorlopig kontrakt getekend zou worden en Kees was zo enthousiast geworden dat hij niet meer wilde luisteren naar het advies van Ans om er nog eens rustig over na te denken en hij de andere afspraak afzegde en een voorlopig kontrakt tekende.

Ook zijn adviseur vertelde hem dat het allemaal legaal was dat de papieren in orde waren hij had toch ook gezien dat de eigenaar een vergunning had, dat hij ze alle twee vertrouwde en een hantekening zetten en bereid was om  een aanbetaling van 7000 euro te doen te weten 10 procent van de overname kosten.

Vreselijk gelukkkig dat ze een nieuwe toekomst hadden keerden ze huiswaarts en maakte de 7000 euro over naar de verkopers en gingen aan de slag met de verkoop van hun vrijstaande bungalow enz enz.

De eigenaar zou ondertussen de koopkontrakten het huurkontrakt enz, enz in orde maken en eind November 2002 zouden ze terug gaan  om alles af te ronden in het bijzijn van de eigenaar en een advocaat enz enz.

Kees en Ans hoorden ondertussen niet echt veel van de eigenaren en probeerde te bellen tevergeefs ze bleken afgesloten te zijn dat was normaal legden ze later uit.

Drie dagen voor het tweede bezoek kwam er een E-mail binnen met het verzoek om de ontbrekende 63000 euro op twee verschillende bankrekeningen te storten de helft in Nederland en de helft op Kreta dit alles omdat het gebruikelijk was op Kreta dat de hele koopsom overgemaakt was voordat de handtekeningen gezet waren anders hadden ze geen enkel recht meer als Kees in gebreke zou blijven, en omdat de adviseur dit bevestigde adviseerde hij om het te betalen Kees had immers een kontrakt  en alles was legaal.

Omdat Kees nog steeds volledig vertrouwen had in zijn adviseur die ondertussen ook al een  website aan het bouwen was voor hen maakte hij de bedragen over.

Eind november bij het tweede bezoek bleek er van alles fout te zijn er werd maar geen afspraak gemaakt met de advocaat ze hadden de eigenaar nog nooit gezien enz, enz.

Eindelijk was er dan de afspraak en opgewonden togen ze allemaal naar Heraklion om alles te tekenen, maar oeps er was een klein probleempje volgens de Advocaat ruste er geen horecavergunning op het pand de vergunningen waren jaren eerder door omkoping verkregen en Kees zou nooit een vergunning krijgen.

Of de wereld vergaat zo drukte Ans en Kees het uit, maar zoals de adviseur hen vertelde geen paniek hij kwam in de kerstperiode toch naar Nederland en ondertussen zou hij aan een werkbare oplossing werken.

Enigsinds gerustgesteld gingen Ans en Kees naar huis en gingen vrolijk verder met het afronden van alles om 6 Januari 2003 voorgoed naar Kreta te vertrekken.

Ondertussen hoorden ze verdomd weinig van de verkopers en tijdens een meeting in Nederland had de adviseur een voorstel bij zich en zouden wij als er echt geen vergunning was te verkrijgen op korte termijn de zaak gaan huren en draaien op de naam van de huidige huurder maar dat ze alles in Januari 2003 wel af konden ronden.

Tot zover de eerste kontakten spoedig het stuk het definitieve vertrek.

Zoals Ans en Kees nu aangeven ze leefden in een roes en vooral kees vertrouwde de mensen waarmee hij bezig was Ans daarentegen had steeds meer bedenkingen tegen deze mensen maar kees wuifde die iedere keer weer weg.

De eerste contakten is a post from Kreta_Back to basic.

Ze hebben er geen enkel probleem mee dat dit verhaal hier opgeschreven word sterker nog zij geven hun volledige medewerking en de feetback van hun tweeen is vreselijk belangrijk om tot een eerlijk en goed stuk te komen waaraan mensen iets hebben als ze erover nadenken om in den vreemde wat te beginnen.

Vanaf heden zal ik deze mensen Ans en Kees noemen dit zijn hun werkelijke voornamen dit staat beter als een pseudoniem en ook hier hebben ze uiteraard geen enkel probleem mee

Deze droom is geboren na hun eerste vakantie in 1980 op Kreta in Agios Nicolaos toen vooral Kees tot de konclusie was gekomen dat het klimaat van Kreta uitstekend was voor zijn rug hij heeft namelijk een reumatische aandoening aan zijn rug en als hij in Griekenland is dan is hij binnen twee dagen pijnvrij en heeft hij geen medicamenten nodig vandaar dat het idee snel geboren was en ze vandaf dat jaar er steeds langer en vaker over nadachten.

Maar je weet hoe dat gaat ze hadden beiden een wereldjob kees was bedrijfsleider en Ans werkte in de administratie en ze hadden een geweldig leven prachtig huis en steeds weer als het te spraken kwam zeiden ze ja maar we hebben het zo goed.

tot het jaar 2001 aanbrak en er problemen verschenen op het werk van Ans en Kees er kwam een kersverse directeur zo uit de schoolbanken en na een korte periode vertelde hij Kees beste man je doet je werk niet goed ik zet je op nonactief.

Kunnen jullie je daar iets bij voorstellen na 32 jaar alleen maar lovende kritieken te hebben gehad loonsverhogingen op loonsverhogingen en dan komt er zo’n versgebakken druiloor die zegt dit. maar om een langverhaal erg kort te maken dit gevecht is uitgevochten door Kees bij de rechter en hij heeft het glansrijk gewonnen en een leuke eurocent gebeurt

Een leuke bijkomstigheid is dat de nieuwbakken directeur het geheel binnnen twee jaar na de kloten heeft geholpen en de zaak op de fles is gegaan.

En beste mensen hier was een voedingsbodem geboren om de plannen uit de ijskast te halen en de plannen uit te gaan voeren en zo gezegd zo gedaan alles verkocht incl. mooie bungalow en erg druk aan het werkgegaan via het internet om iets te gaan opzoeken op Krteta en hun droom werkelijkheid te laten worden ene klein barretje of restaurantje te runnen in hun favoriete vakantie land Kreta, niet om rijk te worden maar om een nieuwbestaan op te bouwen en zo langzaam de komende 10 jaar naar hun pensioen toe te werken.

Helaas beste mensen dit alles is niet gelukt, ze hebben zelf zoals ze zeggen enorme fouten gemaakt zeker Kees geeft dit aan hij heeft altijd in het zakenleven gezeten en nooit zaken gedaan met zijn hart omdat dit altijd fout uitpakt maar vanaf het moment dat hij met deze zaak bezig was heeft hij zich laten leiden door zijn droom en hart en heeft daardoor enorme foute beslissingen genomen.

Dit is het begin van een vreselijke periode voor deze twee mensen die nu eindelijk na 5 jaar weer de positieve kant opgaat, ze willen absoluut niet zielig gevonden worden hun hart begint wel te bloeden als zij meelezen op bv de prikpagina van de Kretapagina hoe mensen onderuit worden gehaald als ze dit aan de kaak willen stellen, zeker ook omdat ze met zeeeer grote zekerheid kunnen onderschrijven dat dit soort pagina’s sterk onderdruk staan van nederlanders op Kreta die daar wonen en werken zij kunnen daar zeker openheid van zaken in geven met naam en toenaam, misschien komt dit nog nu nog even niet.

tot zover dit eerste bericht over deze hele zaak ik hoop dat de motivatie duidelijk word over het hoe en waarom.

wij zien graag uw reakties tegemoet

Een Kretaliefhebber.

Het begin van de droom is a post from Kreta_Back to basic.

Ik ben dit Weblog begonnen omdat ik de mogelijkheid wil hebben om mij vrijuit te kunnen uitlaten over verschillende items over Kreta en waarin ik me geremd voel op diverse websites en prikpagina’s.

In dit weblog zal ik zeker iedereen de gelegenheid gaan geven om zich te kunnen uiten op de manier waar aan hij of zij behoefte heeft.

Een ieder die zich houd aan de gedragsregels die een fastsoenlijk mens heeft geleerd is hier welkom en kan zijn reactie en of verhaal kwijt.

In eerste instantie ga ik hier ons verhaal publiceren over onze en pogingen om een bestaan op te bouwen op Kreta.

Het verhaal wat ik ga vertellen heeft in de periode 2002 tot 2005 gespeeld en heeft ons enorm veel geld gekost.

Het is geen klaagzang zeker niet, we zijn er ons volledig van bewust dat we enorme fouten hebben gemaakt neemt niet weg dat er een behoorlijk grote groep buitenlanders op Kreta rondloopt die hier een neus voor hebben en ons genadeloos hebben afgestraft en uitgekleed hebben.

Ik wil dit aan de kaak stellen om te helpen dat er mensen zijn die hetzelfde overkomen.

Al kan ik maar 1 persoon op het goede spoor brengen dan vind ik het al geweldig.

Wij durven zelfs te spreken dat er spraken is in bepaalde gebieden van de Nederlandse of Engelse mafia en die groep duld absoluut geen concurentie in hun buurt.

Hoe we het verhaal moet gaan brengen weet ik nog niet wij zijn geen schrijvers en het moet geen eindeloos verhaal worden

Even Voorstellen is a post from Kreta_Back to basic.

Dit stukje is een aanvulling op het stuk wat nu en hierin wil ik wat meer feiten op tafel leggen.

Nadat de eerste maanden van ons bestaan op Kreta desatreus waren verlopen hebben Ans en we tot de slotsom waren gekomen dat er geen bestaansrecht in het geheel zat, dag in dag uit starten we de hele handel op, weken lang ja mensen maanden lang verkochten we een enkele kop koffie een verdwaalde maaltijd en of een biertje.

Begin augustus 2003 samen het besluit genomen om het restaurantgedeelte te sluiten en alleen de bar open te houden en te gaan bekijken wat we nu verder moesten gaan doen.

Een feit was dat de tegenwerking van de vorige eigenaren steeds groter werd om maar zoveel mogelijk mensen naar het restaurant van hun vrienden te lokken en er van de lokale bewoners en dan bedoelen wij de buitenlanders echt niemand eens binnen kwam, laat staan de Kretensers die zagen we al helemaal niet. We begonnen steeds meer aan ons zelf te twijfelen deden we het nu echt allemaal verkeerd of is het gewoon een keihard gegeven dat als je de tegenwerking eenmaal hebt je er nooit meer vanaf komt.

We hadden een prachtig restaurant alles gloedje nieuw het voldeed aan alle eisen noem maar op we dachten dsteeds vaker dat we gek aan het worden waren.

Het appartementengebouw naast ons had het contract verloren bij Golden Sun een Engelse touroperator en stond totaal leeg dus ook daar kwam niets uit.

Omdat de bankrekening leeg was moest er geld op tafel komen en noodgedwongen hebben we met die twee aasgieren uit Malia Ronals en Iris een compromis gesloten,ze moesten nog ruim 12000 euro betalen dat deden ze met ruim 250 euro per maand en dat hebben we afgekocht voor 5000 euro totaal, dit alles omdat we met onze rug tegen de muur stonden ook hebben we daar nog een papier bij de advocaat voor moeten tekenen dat wij geen verdere stappen zouden ondernemen.

Weer zo’n feit de bewuste advocaat wist donders goed dat ze fout zaten en het geld onrechtmatig hadden verkregen maar hij stelde wel het papiertje op iets wat ondenkbaar is in Nederland denk ik.

ook hebben we onze nieuwe auto verkocht en ja daar kwam natuurlijk de volgende verliespost in Januari nieuw gekocht voor bijna 13500 euro nu terug verkocht voor net 9000 euro maar goed we hadden weer wat eurotjes ter beschikking om de komende tijd een laatste poging te wagen om er iets van te maken.

De naam veranderd van het restaurant en we hebben geprobeerd om de winter van 2003 naar 2004 door tekomen.

Alles in ogenschouw nemende achteraf hadden we toen moeten stoppen maar we bleven hopen op een ommekeer tegen beter weten in onze adviseur hebben we nooit meer terug gezien, en feit is dat deze man erg handig is je kan hem niets maken zijn naam komt nergens voor maar ik ben er van overtuigd dat hij zowel bij de deal in Malia als de Deal in Gournes een leuke cent in zijn zak heeft gestoken van de verkopers hij bleef toen volhouden van niet daar geloof ik niets van.

ik ben er nog steeds niet uit of ik zijn naam openbaar zal gaan maken, ik denk dat hij onder een bepaalde groep Nederlanders behoorlijk veel invloed heeft, ik weet wel dat er diverse mensen behoorlijk bang van hem zijn, ik niet ik weet ook niet wat ik zal doen als ik hem ooit zou tegen komen.

We zijn de winter doorgekomen en hebben 7 dagen per week gewerkt ruim een jaar lang maar langzaam verdwenen onze laatste eurotjes alhoewel we wel diverse leuke mensen hadden ontmoed in de regio die ons bleven steunen door dik en dun ging het steeds verder en verder bergafwaarts.

vanaf medio maart 2004 zijn wij omdat we er van overtuigd waren dat we verloren hadden gaan zoeken naar iemand die het geheel over wilde nemen, een verslag van de laatste 9 maanden in een volgend stuk

Groetjes Kees

Het naderende einde is a post from Kreta_Back to basic.

Dit omdat onze financiele middelen bijna 0,0 waren er er in de afgelopen maanden wel wat inkomsten waren geweest maar de kosten lagen vele malen hoger.

We waren ondertussen ervan overtuigd dat het afgelopen was ondanks de lieve support van enkele goede plaatselijke vrienden die regelmatig en daar schamen wij ons nog steeds voor mee betaalde aan de inkoop en ook nog betaalde voor wat ze consumeerden vreselijk als we daar achteraf over nadenken maar we wisten het gewoon niet meer , de electrasrekening was haast niet meer op te brengen de telefoon was al diverse malen afgesneden en de verhuurder was erg tolerant met het ontvangen van de huur maar vanaf Augustus 2004 konden wij de huur voor het pand en het appartement niet meer opbrengen en werden de problemen zo groot dat we ze niet meer konden overzien en hebben we met de verhuurder van het pand de afspraak gemaakt dat wij voor eind december 2005 een oplossing probeerden te vinden of dat alles qua inrichting aan hem zo vervallen.

Ondertussen met diverse mensen gesproken om in combinatie met hun een doorstart te maken en vele malen contact gehad met mensen uit Nederland via onder andere marktplaats.nl maar omdat wij het vertikten om te liegen en we de potentiele kopers volledig van de situatie op de hoogte brachten trokken ze zich begrijpelijk iedere keer weer terug, tot wonder boven wonder er plotseling eind September 2004 zich iemand tot ons wende die het hele verhaal had aangehoord en die zei beste mensen ik koop het het is voor mij een uitdaging om het geheel rendabel te maken.

zo gezegt zo gedaan en op 1 december 2004 heeft hij al de contracten overgenomen, en het nieuwe huurcontract getekend en met de advocaat en de accountant alles in orde gemaakt en waren wij van de ellende af.

Let wel mensen in de bijna 2,5 jaar zijn wij meer dan 120000 euro kwijtgeraakt en hebben wij het geheel voor een schijntje van de hand gedaan.

We hebben alle achterstallige rekeningen bij iedereen inkl de verhuurder van het pand, de leveranciers, de electra telefoon noem maasr op zelf betaald en zijn met kerst 2004 na gaan denken wat nu.

Gaan we terug naar Nederland of blijven we hier, de vrienden om ons heen riepen in koor blijf zoek werk en we helpen jullie verder, in principe wilden we dit ook maar toen begin Januari 2005 onze jongste klreindochter geboren werd en wij weer eens belazerd werden nu door een Griek wat betreft werk knapte er iets in ons en hebben we samen het besluit genomen we gaan terug.

Alles wat we nog bezaten hebben we verkocht en met een klein beetje geld zijn we op 5 Februari 2005 terug gevlogen naar Nederland.

Jullie zullen begrijpen dat we vanaf schiphol rechtstreeks zijn door gereisd naar Lelystad want we hadden onze kleindochter Emma nog nooit gezien en toen wij die zagen hebben we als kleine kinderen staan janken.

Tot zover ons verhaal over onze grote droom een bestaan opbouwen op ons geliefde eiland Kreta, over uit en sluiten maar weg droom weg illusie weg geld weg toekomst noem maar op we moesten volledig op nieuw beginnen.

Het moraal van het hele verhaal is: wees voorzichtig met het vertrouwen van landgenoten in het buitenland dat kan een dure zaak zijn.

Een keihard feit is dat we alles aan ons zelf te danken hebben, we hebben zelf elke beslissing genomen geheel vrijwillig en nooit onder druk.

Een volgend keihard feit is dat er enorme valkuilen zijn bij het vestigen in het buitenland en je, je eerst moet verdiepen in de rechtsgang en de normen en waarden van het land waar je, je gaat vestigen als wij dat gedaan hadden dan hadden we waarschijnlijk daar nog gewoond en gewerkt.

Een volgend keihard feit is dat wij tot nu toe maar twee namen genoemd hebben, deze twee namen hebben wij genoemd omdat deze mensen tot op de dag van vandaag bezig zijn geweest om een illegaal restaurant te verkopen, voor ons zijn het oplichters van het eerste soort. Wij kunnen met veel meer namen en feiten en bewijzen komen maar we hebben besloten om dit voor ons te houden tot wij deze mensen tegenkomen op het internet en ze zich bezig houden met duistere zaken dan haken wij daar op in.

Wel willen wij kwijt dat het een hype is om vooral als buitenlander je te vestigen als makelaar, wij kennen mensen ook hollanders die zich voordoen als makelaar of als aannemer terwijl ze er totaal geen vertsand van hebben en u lachend een kompleet dode zaak en een waardeloos stuk grond vekopen, gelooft u ons niet nu mensen we kennen ze we hebben ze persoonlijk ontmoet ze zijn er . ik durf te beweren dat meer als 80 procent van deze groep een gelukszoeker is iemand met 12 ambachten en dertien ongelukken, aasgieren zijn het.

Ook de categorie bemiddelaars doe er voorzichtig mee die van ons gevestigd in een stadje in het zuiden van Kreta had constant de kreet op zijn lippen ik verkoop jullie niets ik adviseer en behoed jullie voor fouten moet je hem hebben, met zijn zogenaamde wereld bedrijf, nu dat bestaat uit een achterkamertje van ongeveer 3 bij 3 meter met toen twee pc,s een zoals achteraf bleek een enorm lulverhaal en hij is niet meer als eeen provisie mannetje die dagelijks bezig is om overal gratis te verblijven en te eten en vertakt zich over het net met tientallen websites, hij heeft pech ik ken zijn naam en ik weet ook wat hij met z’n eten deed toen hij het beste restaurant van Kreta had dus hij kan maar beter zwijgen.

Tot slot wij spraken drie woorden Grieks, wel goed Engels en Duits en we dachten dat is wel Genoeg, fout achteraf vinden en vonden wij het een enorme tekortkoming dat wij geen goed Grieks spraken.

Wat er vanaf Februari 2005 tot op heden is gebeurd is een ander verhaal indien hiervoor belangstelling is willen wij hier best op ingaan want ook het terugkeren van mensen die vrijwillig Nederland hebben verlaten en alle schepen achter zich hebben verbrand is een enorme berg ellende en vreselijk om mee te maken, maar daar gaan we pas op in als er ook werkelijk belangstelling voor is.

Indien er naar aanleiding van ons verhaal vragen zijn gerezen mensen stel ze gerust als we er een antwoord op kunnen geven zullen we dat zeker doen.

Mijn grootste les uit de afgelopen vijf jaar is deze:

Als je zaken gaat doen ook op Kreta doe ze met je verstand en niet zoals ik met je hart dan ben je slecht bezig.

Groetjes Kees

het einde van onze droom is a post from Kreta_Back to basic.