Nadat het duidelijk begon te worden dat Kees de rechtzaak tegen zijn werkgever zou gaan winnen

en het hem snel duidelijk werd dat hij zeer waarschijnlijk slecht aan het werk zou komen begon zijn zoektocht op het internet of er in Griekenland en met name Kreta iets over te nemen zou zijn

Al snel kwam hij via een link op de kreta.startpagina.nl terecht bij een Nederlandse makelaar uit Sisi net voorbij Malia en deze had op zijn site diverse ondernemeingen te koop staan waaronder het restaurant genaamd Seasons in Malia en wat later zijn eigendom bleek te zijn The Jolly Roger een muziekbar in Sissi.

Na divers E-mailcontact met zowel de makelaar als de eigenaar van Seasons en een aantal telefoongesprekken nam hij de beslissing om samen met zijn vrouw een week naar Kreta te gaan om een en ander te gaan bekijken en eventueel een voorlopig kontrakt op te stellen.

Ondertussen had Kees een oproep geplaatst op diverse sites om wat meer informatie en eventueel hulp en binnen een dag melde een andere Nederlander zich woonachtend in Ierapetra en deze bood zijn hulp aan in de bemiddeling enz enz.

Tijdens dit gesprek kwam de naam van het restaurant wat hij wilde kopen ter sprake en de man gaf aan dat hij toevallig deze mensen goed kende en hij graag wilde bemiddelen kosteloos zoals hij aangaf.

Hier maakte kees zoals vooral Ans aangeeft zijn eerste grote fout dit was wel erg toevallig maar hij zag er totaal geen kwaad in en hij was blij dat hij iemand had gevonden die hun wilde helpen.

Eind oktober 2002 werd de trip gedaan naar Kreta en tijdens de eerste ontmoeting waren ze eigenlijk al verkocht erg leuke plek direct aan de haven in aanbouw vlak bij een groot zandstrand en tijdens de gesprekken ook in het bijzijn van de Nederlander uit Ierapetra maakte kees zijn tweede grote fout.

De eigenaar van Seasons kraakte de muziekbar zo vreselijk af terwijl hij beweerde dat het xe9xe9n van zijn vrienden was en hij drong er zo vreselijk op aan dat er een voorlopig kontrakt getekend zou worden en Kees was zo enthousiast geworden dat hij niet meer wilde luisteren naar het advies van Ans om er nog eens rustig over na te denken en hij de andere afspraak afzegde en een voorlopig kontrakt tekende.

Ook zijn adviseur vertelde hem dat het allemaal legaal was dat de papieren in orde waren hij had toch ook gezien dat de eigenaar een vergunning had, dat hij ze alle twee vertrouwde en een hantekening zetten en bereid was om  een aanbetaling van 7000 euro te doen te weten 10 procent van de overname kosten.

Vreselijk gelukkkig dat ze een nieuwe toekomst hadden keerden ze huiswaarts en maakte de 7000 euro over naar de verkopers en gingen aan de slag met de verkoop van hun vrijstaande bungalow enz enz.

De eigenaar zou ondertussen de koopkontrakten het huurkontrakt enz, enz in orde maken en eind November 2002 zouden ze terug gaan  om alles af te ronden in het bijzijn van de eigenaar en een advocaat enz enz.

Kees en Ans hoorden ondertussen niet echt veel van de eigenaren en probeerde te bellen tevergeefs ze bleken afgesloten te zijn dat was normaal legden ze later uit.

Drie dagen voor het tweede bezoek kwam er een E-mail binnen met het verzoek om de ontbrekende 63000 euro op twee verschillende bankrekeningen te storten de helft in Nederland en de helft op Kreta dit alles omdat het gebruikelijk was op Kreta dat de hele koopsom overgemaakt was voordat de handtekeningen gezet waren anders hadden ze geen enkel recht meer als Kees in gebreke zou blijven, en omdat de adviseur dit bevestigde adviseerde hij om het te betalen Kees had immers een kontrakt  en alles was legaal.

Omdat Kees nog steeds volledig vertrouwen had in zijn adviseur die ondertussen ook al een  website aan het bouwen was voor hen maakte hij de bedragen over.

Eind november bij het tweede bezoek bleek er van alles fout te zijn er werd maar geen afspraak gemaakt met de advocaat ze hadden de eigenaar nog nooit gezien enz, enz.

Eindelijk was er dan de afspraak en opgewonden togen ze allemaal naar Heraklion om alles te tekenen, maar oeps er was een klein probleempje volgens de Advocaat ruste er geen horecavergunning op het pand de vergunningen waren jaren eerder door omkoping verkregen en Kees zou nooit een vergunning krijgen.

Of de wereld vergaat zo drukte Ans en Kees het uit, maar zoals de adviseur hen vertelde geen paniek hij kwam in de kerstperiode toch naar Nederland en ondertussen zou hij aan een werkbare oplossing werken.

Enigsinds gerustgesteld gingen Ans en Kees naar huis en gingen vrolijk verder met het afronden van alles om 6 Januari 2003 voorgoed naar Kreta te vertrekken.

Ondertussen hoorden ze verdomd weinig van de verkopers en tijdens een meeting in Nederland had de adviseur een voorstel bij zich en zouden wij als er echt geen vergunning was te verkrijgen op korte termijn de zaak gaan huren en draaien op de naam van de huidige huurder maar dat ze alles in Januari 2003 wel af konden ronden.

Tot zover de eerste kontakten spoedig het stuk het definitieve vertrek.

Zoals Ans en Kees nu aangeven ze leefden in een roes en vooral kees vertrouwde de mensen waarmee hij bezig was Ans daarentegen had steeds meer bedenkingen tegen deze mensen maar kees wuifde die iedere keer weer weg.